20.8.11

ՄԱՅՐ ԻՄ

Այսօր հիշեցի մայրիկիս նվիրված մի բանաստեղծություն, որ գրել էի սրանից ուղիղ 10 տարի առաջ` 2001թ. օգոստոսի 20-ին: Դե իհարկե Չարենց կամ Շիրազ չեմ :), բայց կարծում եմ ճիշտ և ըստ արժանվույն կգնահատվեն պատանյակիս առաջին գրական քայլերը:


Մա´յր իմ քնքուշ, թանկագին, 
Մա´յր իմ անուշ ու անգին,
Մա´յր իմ չքնաղ ու բարի,
Մա´յր իմ, մա´յրն ես աշխարհի:

Որքա՜ն ցավեր ես կրել,
Անքուն գիշեր անցկացրել,
Դաստիարակել ու կրթել,
Ա՜խ, շատ, շա՜տ ես տառապել:

Պատահել է, որ պատժել,
Բարկացել ես ինձ վրա.
Դու իմ լավն ես ցանկացել
Հասկանում եմ ես հիմա:

Ամեն անգամ բարկանալիս
Քո մի մազն է սպիտակել,
Ամեն անգամ պատժելիս
Դու էլ ես ցավ զգացել:

Բայց ինչքան որ բարկացել,
Կրկնակի սիրել ես,
Գրկել կրծքիդ ես հպել
Ու ջերմորեն պաչել ես:

Մա՜յր իմ ներող ու սիրող,
Գթասիրտ ու համբերող, 
Օրհնյալ լինի անունդ,
Շնորհավոր քո ծնունդը:

1 արտահայտվիր:

Նոթատետր комментирует...
20.08.11, 17:06

Կեցցցցցցցցցցցցցցես, շատ լավն էր, որովհետև հնարավորինս անկեղծ էր գրված, Աստված օրհնի Մայրիկիդ ախպեր ջան...

Отправить комментарий

Շնորհակալություն մեկնաբանության համար: Եթե Ձեր մեկնաբանությունը առնչվում է հոդվածի նյութին, չի պարունակում վիրավորանքներ և կասկածելի չէ բովանդակությամբ, ապա կարճ ժամանակում այն անպայման կհրապարակվի: Աստված օրհնի Ձեզ:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...