20.8.10

ՀՈՌԵՏՈՍՈՒԹՅՈՒՆ

Ո՛չ հույս, ո՛չ սեր, ոչ էլ հավատք 
Չեն ամոքում, չեն սփոփում ինձ,
Պակասում է լոկ մի՛ նվագ`
Կարապի երգ մայրամուտիս:
«...ԵՍ...» /Արթուր սրկ. Սարգսյան/
Ո՛չ կյանք, ո՛չ շունչ, ոչ էլ ոգի
Ջերմ չեն այևս ու գոյող.
Վաճառվել է վաղուց հոգիս
Ու վախճանս է մի բուռ հող:
Ո՛չ խինդ-ծիծաղ, ոչ էլ ժպիտ
Շարժ չեն բերում դեմքիս տղմոտ,
Կավակերտ գուղձ-գերեզմանիս
Չի բուսնի անգամ մոլախոտ:
Ո՛չ տուն, ո՛չ սյուն, ո՛չ ընտանիք
Չեն պաշտպանի բքից այնքան,
Որքան փայտե մի սպառնալիք`
Իրար գամված չորս հատ տախտակ:
Ե՛վ ցավ, և՛ մահ, և՛ հուր-դժոխք
Երազում է վաղուց հոգիս,
Զի կորցրել է զղջում-աղոթք,
Ողբ է ձոնում անկյալ կյանքիս.
Կորուստ անդարձ, գայթակղություն
Եվ հուսահատ խո՜ր տառապանք.
Արժան չեմ Քեզ, Անմահությո՛ւն,
Չկա հոգուս զիջում` … փրկանք

(2008թ.)

0 արտահայտվիր:

Отправить комментарий

Շնորհակալություն մեկնաբանության համար: Եթե Ձեր մեկնաբանությունը առնչվում է հոդվածի նյութին, չի պարունակում վիրավորանքներ և կասկածելի չէ բովանդակությամբ, ապա կարճ ժամանակում այն անպայման կհրապարակվի: Աստված օրհնի Ձեզ:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...